KPMG, van up or out naar up and out

KPMG_RGBDeze week kregen we het treurige verhaal van Wiebe Cnossen te lezen die zich tijdens een personeelsfeestje heeft gedragen “op een manier die in strijd is met de voorbeeldfunctie van partners”.

Hoe komt het dat de grenzen van het normale fatsoen overschreden worden?

Competitie en macho gedrag, in de hand gewerkt door de klassieke rat race naar de positie van partner. Het systeem van deze organisaties is “up or out”, wie het niet vol houdt wordt naar de uitgang geleid en het personeelsverloop is traditioneel groot. De machtsafstand en o.a. het inkomensverschil zijn hier extreem en dit geeft een ongezonde spanningsboog in dit soort organisaties.

Omdat partners bij accountantsorganisaties veel werken met eigen teams, worden de grote machtsverschillen gepersonaliseerd, met ongezonde gevolgen voor het gedrag van de collega’s. De verschillen zijn niet “ver van mijn bed”, maar de medewerkers werken dagelijks met de partners samen, dikwijls onder grote (werk)druk. De ontlading van opgebouwde spanningen tijdens een gezamenlijk uitstapje van collega’s ging in dit geval eventjes fout.

Het kantoor worstelt met het (her)vinden van waarden en normen en zet hier sinds 2014 ook stappen voor, o.a. door de benoeming van een raad van bestuur met Jan Hommen als CEO. De aanleiding betrof toen enkele fraudegevallen, en staat los van de gedragsaspecten die we nu tegen komen. De continuing story over de fraudebetrokkenheid laten we voor nu even zitten.

Het vertrek van Jan Hommen is diffuus gebleven, hij houdt zich in zijn afscheidsinterview in Elsevier bij zijn vertrek op de vlakte. Iemand met de statuur van Jan Hommen hoeft niet te zwartepieten om zijn punt te maken en weet de boodschap toch heel duidelijk te brengen.

Het is veelzeggend als je kijkt naar de ruimte die Hommen besteedt aan de diverse onderwerpen van zijn ingezette verandering. Hier komen de partners op afstand uit als het grootste en centrale thema, wat hij ook steeds weer ter sprake brengt. Het is klip en klaar dat de beslissingsmacht over veranderingen bij de partners ligt, die echter het meeste te verliezen hebben.

Conclusie
De huidige structuur van de grote accountantskantoren is ongeschikt voor verandering. Alleen door externe druk door hun opdrachtgevers en andere stakeholders kunnen de uitwassen worden aangepakt. Het is de vraag hoe lang de huidige organisatievorm nog haalbaar is. De benodigde externe druk wordt steeds groter, met dank aan het web, en de verbeterde informatie-uitwisseling.

Comments are closed.